La Ziatta (La Tieta)

A la desterà al veint
Con un colp al persian
L'è acsè lèrgh al sòo let
E I linzòo fradd e grand
Tòt dò I oc' mez e srèe
Zercherà n'ètra man
Sèinza catèr nisun
Come aièr, come edman
Al so stèr da per lèe
L'è un sò amigh da tant'an
Ch'a l' ch'gnass tòtt I sòo quèl
Fin al pighi dla man
La scultarà al gnulèr
D'un gat vec' e castrèe
Ch'a gh' dòrm inzèmma a I znoc
D'invèren tòtt al dè
Un breviari apugièe
In vatta a la tulatta
E un gaz d'acqua trincèe
Quand a s'lèva la żiatta

Un spec' vec' e incrinèe
A gh'arcurdarà pian
Come al tiemp l'è pasèe
Come in vulèe via I an
E gl'insaggni dl'etèe
Per al stridi I s' sèn pèrs
Quanti rughi ch'a gh'è
E I oc' come I èn divèrs
L'a gh' butarà un suris
La purtinèra ed ca'
Per l'urgói cg' a gh'la lèe
Perché a gh' fa bèin I fat
Tòtt I dè fèr l'istass
Ciapèr al filibùs
Per badèr ai tragatt
D'un avuchèe nèe stóff
Cun al quèl an andrèe
L'aviva fat la "stratta"
Ma tant tèimp l'è pasèe
Ch'a n s'arcorda la żiatta

Lèe ch'l'ha sèimpr in piò un piat
Quand ariva Nadèl
Lèe ch'la ‘n vòl mai nisun
Se un dè, a chès, l'a s' sèint mèl
Lèe ch'l'a ‘n gh'ha gnanca un fióo
Sol quall ed sóo fradel
Lèe ch'l dis: "L'a ‘n va mel!"
Ch'l'a dis: "A fagh tant bè!"
E la dmanga del Pèlmi
La cumprarà a sòo anvod
Un bel ram longh d'uliv
E un pèr ed calzatt nóv
E po' in cesa tótt dóo
I faran come al pret
E I pregherai Gesó
Ch'a l'va a Gerusalem
Po' a gh' darà soquant franch
De mattr'ind ‘na casatta
Perché a s' dèv risparmièr
Com la fa lèe, żiatta

E un dè a s'gh'ha da murir
Com' piò o meno I fan tótt
Cun ‘na frèva da gnint
L'andrà in cal póst tant brótt
L'avrà bele paghe
Un prèt ch'a s'sèint a póst
La casa, al funerèl
E la Massa di mort
E I fior ch'I andrai andrèe
Al sóo trèst suplimèint
I èn cal cosi che pass
A l' se scorda la zèint
A gh' resterà po' I fior
E I drap negher e zal
E dedrèe un vec' amigh
Scuvèrt un mumèint fa
E un santèin a l' dirà
Ch'l'è morta n'ètra sciatta
Ch'l'arpóunsa in pès, amen
E scurdaramm la żiatta